Keshar Thulung- माटो, अब माटो रहेन
सदियौँदेखि
यसको पिठ्यूँमा बूई चढ्दै आयौँ
यसको लाम्टा चुस्यौँ, थुत्यौँ
भएन, कोतर्यौँ, खोतल्यौं, कोपर्यौँ
र अन्त्यहिन, वेभिचारी
होली खेल्यौँ यसैसँग
र त माटो, अब माटो रहेन
यो जङबहादुर बनेको छ
यो भस्मकारी बनेको छ
KABITA SANSAR कविता संसार
Friday 17 May 2013
Subscribe to:
Posts (Atom)